NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Tato!
Tato! Co wy robicie?
Niech ktoś coś zrobi!
I jeszcze lektor.
Tato!
Mark, daj nam chwilę.
Masz wątpliwości?
Źle się z tym czuję.
Nie wiem, czy dam radę.
Złe jest to, że nie będziesz przewodniczącą.
A na to zasługujesz.
Wendy się na ciebie uwzięła. Po artykule trzeba nad nią zapanować.
A jebana Puleng gówno zrobiła, mimo że obiecała to naprawić.
Nie jesteś wkurzona?
Jasne, że jestem.
- A jak wpadniemy? - Nie dowiedzą się, że to my.
Odpręż się i mi zaufaj.
Zajmę się tym.
Hej, potrzebuję hasła do jej komputera.
Od razu stałeś się seksowniejszy.
Mówi Charlene.
- Halo. Urząd stanu cywilnego? - Tak.
- Słucham? - Tak.
Potrzebuję informacji dotyczących aktu urodzenia.
Proszę zaczekać.
Urząd, dzień dobry.
Dzień dobry.
- Słucham? - Mam na imię Puleng.
Chcę wiedzieć, kto 17 lat temu podpisał akt urodzenia.
- Jak mam się dowiedzieć? - To chyba żart.
Halo?
- Halo? - Dziękujemy i prosimy o...
Halo.
Cholera.
Schodź! Spóźnisz się!
Mamo?
Co tak późno?
Zaspałam.
Co ty robisz?
Myślałam o tym.
Może rzeczywiście pora przestać.
Pomóc ci?
Nie.
Później o tym pogadamy. Teraz do szkoły.
Już bardzo późno.
Puleng!
Cześć.
Hej.
Ale to był poranek.
Ten urząd to paranoja.
Ej.
Trzymasz się?
A dlaczego?
Czyli nie widziałaś.
Czego?
Uwaga, uczniowie.
To ważna reklama społeczna.
Jedna z uczennic nas okłamuje.
Pora, aby Puleng „Udawaczka Roku” Khumalo –
właśnie tak, nie Vezi –
przestała udawać ofiarę.
Tatuś Khumalo jest kryminalistą, co pierworodną córkę sprzedał w niewolę.
Ale pozostaje pytanie:
kto z nas będzie następny?
KOGO PORWIE OJCIEC?
SZUKA OFIAR DLA TATUSIA!
OJCIEC PULENG SPRZEDAJE DZIECI? WOW! KURWA! WYWALIĆ JĄ
MORDA! PULENG NIC ZŁEGO NIE ZROBIŁA
A CO? DONIESIESZ MAMUSI?
NIE. JA CI PRZYWALĘ! SORRY. NIE WIEDZIAŁEM, ŻE TO ZNAJOMA.
TRZYMASZ SIĘ?
PRZYKRO MI Z POWODU FILMIKU.
CHCESZ POGADAĆ?
GAZETKA LICEUM PARKHURST
Niech ktoś coś zrobi!
REKLAMA SPOŁECZNA WENDY DLAMINI
Chodź na lekcję.
Uspokój się.
Gdzie Wendy?
Ostatnio tak wdałaś się w bójkę i prawie wyleciałaś.
- Nie powtarzaj tego błędu... - Idź!
Bójka z Wendy i co potem?
Pamiętaj, po co tu jesteś.
Nie zmarnuj szansy na zrobienie tego, co chciałaś.
To co sugerujesz?
Wolność słowa a poszanowanie godności.
Ja pierdolę.
Gdzie jest granica?
Kto się wypowie?
No dobrze, do jutra.
Wendy ma jaja.
Widzieliście filmik? Czułam, że coś z Puleng nie tak.
KB?
Dlaczego twoja dziewczyna nas okłamywała?
Nie spotykamy się.
I nie kłamała.
Ma wprawę, skoro zmieniła nazwisko.
Dziwisz się, że chciała ukryć tożsamość?
Już ją wszyscy oceniacie.
Fikile, masz chwilę?
Nie byłaś na treningu.
No tak, przepraszam. Późno wstałam, źle spałam.
Wszystko gra?
Jesteś rozkojarzona.
Wszystko OK.
Zróbmy coś wieczorem.
Na przykład?
Co tylko chcesz.
A co z Riley?
Coś wymyślę.
Dobrze.
Na razie.
Plany na wieczór?
A co?
Wyjawiamy kolejne sekrety?
Nie, to jednorazowa, wystrzałowa akcja.
To dobrze.
Bo są ciekawsze rzeczy, które moglibyśmy robić.
Idzie żonka.
- Hej. - Hej, Mark.
- Na razie. - Aha.
Czyli Mark przebija Zamę?
Raczej: Mark dziś, Zama jutro.
No co?
Tylko się bawimy.
Może ty.
Marka chyba wzięło.
Rozumiem...
Za dnia sędzia Judy, a nocą bzyka mojego żonatego trenera.
Dobra, na pewno to do nas nie doprowadzi?
Spokojnie. Użyłem komputera Wendy.
Jest OK.
Suki mają za swoje.
Ale pozostaje pytanie: kto z nas będzie następny?
Ja tego nie zamieściłam.
Ona tak właśnie działa.
Podobnie zmanipulowała mój artykuł o Fikile.
- Profil kandydatki? - Tak.
Jako redaktorka gazetki
opracowałam artykuł tak, jak uważałam.
Ale nie zamieściłam filmiku.
- Ktoś zhagował profil. - Zhakował.
- Wrobiono nas. - Litości.
- Ten filmik jest dokładnie w stylu Wendy. - Dość.
Wendy, zawieszam cię w obowiązkach redaktorki gazetki
- do wyjaśnienia sprawy. - Nie może pani.
Nie zamieściłam filmiku.
Właśnie że mogę.
Nie chodzi tylko o gazetkę.
Wielokrotnie skarżono się,
że zakłócasz lekcje.
Do tego skargi na szkalujący artykuł.
Zastanawiają mnie twoje intencje.
Jeśli to prawda, twoje działania to nękanie.
A w naszej szkole obowiązuje zero tolerancji dla nękania.
Popełnia pani wielki błąd.
Będą konsekwencje.
Słucham? Czy to była groźba?
Szkoła zbada tę sprawę.
Twoja przyszłość tutaj zależy od postępowania dyscyplinarnego.
- Przyszłość? - Zgadza się.
Jesteś zawieszona do odwołania.
Proszę wyjść.
Trzymasz się?
Poinformuję o tym twoich rodziców...
Nie. Proszę, nie.
- Puleng, to poważna sprawa. - Ale to wszystko pogorszy.
Rodzice mają już dość zmartwień.
Poradzę sobie z tym.
Obiecuję.
Powiedz, że nie miałaś z tym filmikiem nic wspólnego.
A co? Puleng coś ci mówiła?
Nie.
Tylko...
Wiesz co? Nieważne, już nic.
No co?
Dalej się przyjaźnimy, nie?
Mówimy sobie wszystko.
Słuchaj, lubię Puleng.
Ale nie chcę się mieszać w te dramaty.
Przyrzekam, że nie miałam z tym nic wspólnego.
JULIUS KHUMALO I PORYWACZE
Odkąd tu jestem, jest tylko gorzej.
Nie pochlebiaj sobie. Przed tobą i po nas
Parkhurst było i będzie centrum dramatów.
Chciałabym zrobić postępy z Fikile.
A teraz się ode mnie odcięła.
Na razie dowiedzmy się, kim jest B. Jaxa.
Wade...
Co z Wendy?
Jest zawieszona.
Zawieszona?
To lekka przesada.
Jasne, przekraczała wcześniej granice, ale się przyznawała.
- To do niej niepodobne. - Prawda na pewno wyjdzie na jaw.
A nie możemy jej wcześniej jakoś pomóc?
Ona by to dla nas zrobiła.
Szkoła się wszystkim zajmuje.
Musimy poczekać na wyniki dochodzenia.
Ona ma rację.
A jeśli Wendy tego nie zrobiła? Tylko ktoś inny.
No to, tak jak powiedziałeś,
prawda wyjdzie na jaw.
Podobasz jej się.
Tahirze.
Co? Nie.
- Przyjaźnimy się. - Dziewczyny to wyczuwają.
Zadzwońmy jeszcze raz do urzędu.
- Dzień dobry, urząd. - Halo.
Chciałam porozmawiać o akcie urodzenia.
Proszę poczekać.
Halo, mówi Promise.
Dzień dobry.
Mam akt urodzenia
i chciałam się skontaktować z osobą,
która podpisała go 17 lat temu.
Powodzenia.
- Halo? - A ma pani nazwisko?
Jaxa?
B. Jaxa.
Jaxa już tu nie pracuje. Bez komentarza. Żegnam.
Miły.
Wiesz co? Pieprzyć to.
Idę do tego urzędu.
Idę z tobą.
Cały dzień tu spędzimy.
Wiesz co?
Ja pójdę.
Zaczekaj tu.
Dobra.
URZĄD STANU CYWILNEGO
Dzień dobry.
Muszę z kimś porozmawiać o akcie urodzenia.
- Do kolejki. - Ale...
Kolejka. Na zewnątrz. Następny.
Dzień dobry.
Szukam Promise’a. To mój wujek.
Mam coś dla niego.
Co takiego?
Pieniądze na taksówkę.
Zostawił portfel w domu.
Promise?
Dzień dobry.
Jestem Puleng.
Rozmawialiśmy przez telefon o B. Jaxie.
Do szkoły stąd daleko.
Wie pan coś o niej?
Mówiłem, że już tu nie pracuje. Nie pomogę.
Pić mi się chce. Idę po napój.
Chce pan coś może ze sklepiku?
Panią Brendę zwolniono i aresztowano parę lat temu.
Za co?
Za oszustwa. Pewnie jeszcze siedzi.
Więcej nie wiem.
Dacie mi już spokój?
A gdzie odbywa wyrok?
A ja co? Jej mąż?
Powiedziałem już wszystko.
No dobrze.
Dzięki.
Oszustwa?
Cholera.
Chciałabym z nią porozmawiać.
Z tym będzie raczej ciężko.
Ale chociaż wiemy, że „B” to Brenda.
PULENG, NAPRAWDĘ CHCIAŁBYM SIĘ SPOTKAĆ
JAK LECI?
A ty dokąd?
Zebranie Towarzystwa Sportowego.
Mówiłem ci.
Powinnaś zwolnić.
Zwolnię, jak będzie nas na to stać.
No i to ciąża, a nie niepełnosprawność.
Nachos, krem czekoladowy
i zimny napój to nie dieta.
To twoje dziecko.
Mnie nie obwiniaj.
DO ZOBACZENIA
Jak tak dalej pójdzie, będzie duży i silny jak tatuś.
Muszę lecieć.
BRENDA JAXA + URZĄD STANU CYWILNEGO
PRACOWAŁA W URZĘDZIE STANU CYWILNEGO W CENTRUM KAPSZTADU
ARESZTOWANIA: OSZUSTWA DOT. TOŻSAMOŚCI
Cholera.
Hej. I jak tam?
Mam artykuł o fałszowaniu aktów urodzenia sprzed kilku lat.
O udziale pracowników urzędu.
Przesyłam ci link.
Dobra, Sherlocku.
Mam nadzieję, że się dowiemy, w którym jest więzieniu.
- Jesteś chętny? - Tak, pewnie.
A jak już znajdziemy to więzienie?
To chyba...
ją odwiedzimy.
W więzieniu.
- Dobra. - Dziękuję.
Proszę, gadamy z chłopakiem, co?
Co? Nie, Siya. Czego chcesz?
Mama woła na obiad. Masz się odkleić od tego ekranu.
Dobra. Zaraz będę.
Siya, idź sobie.
Zabawny dzieciak.
- Brat? - Tak.
Ma mnie za twojego chłopaka?
Aha.
Taki głuptas z niego po prostu.
No dobra...
Muszę kończyć.
- Pogadamy jutro? - Jasne. Jutro.
Chryste.
Hej.
Dzięki. Potrzebowałam tego.
Wiem, że jest ci ciężko.
Ale sobie poradzisz.
Jak zwykle.
To właśnie w tobie kocham.
Przepraszam.
Miałam parę ciężkich dni.
Czujesz się czasem jak widz...
obserwujący własne życie z boku?
Rozmyślający nad jego sensem.
Wiesz...
Czasem sens widzimy dopiero dużo później.
Mój wypadek...
zmienił wszystko.
Straciłem cel w życiu.
Aż poznałem ciebie.
Szkoda, że nie mamy całej nocy.
Nie odbieraj.
Muszę. Przepraszam.
Riley?
Chad!
- Mam chyba skurcze! - Kurde.
Już jadę do domu.
- Nie! Jadę do szpitala. - Oddychaj.
Za chwileczkę tam będę.
- Co się dzieje? - Riley coś się stało.
Muszę jechać.
- Wyjdzie z tego? - Tak. Jedzie do szpitala.
Przepraszam.
Nie ma jak w domu.
No.
Dzięki.
Tak jak mówiłem...
nic nie mam do Puleng, tylko...
Fiks to rodzina. Zawsze...
mogłem na nią liczyć.
Nie dam jej zaszkodzić.
A twoja prawdziwa rodzina?
Podróżuje.
Czyli jesteśmy sami?
Zaprosisz mnie do środka?
To zależy.
Co za to dostanę?
Zajęty jutro wieczorem?
Podobasz mi się, Chris.
Nie wstyd mi to przyznać.
- Chris! - Kurwa!
Co... ty tu robisz?
- Spotykamy się jutro. - Kto to?
Jestem Mark.
A ty?
Ożeż kurwa! Chris!
Cholera.
Riley Morgan?
- Na wprost. - Dziękuję.
Jestem lekarzem prowadzącym.
- Dzień dobry. - Spokojnie.
To tylko skurcze Braxtona Hicksa.
Zrobię badania i może wracać do domu.
- Dziękuję. - Powodzenia.
- Hej. - Hej.
Przepraszam.
Za dużo kremu czekoladowego.
Coś ty.
Ja przepraszam, że wyszedłem.
Już cię nie zostawię samej.
Spokojnie, kochanie.
Wszystko dobrze.
Jak spotkanie?
Dobrze.
Wiedziałaś?
Że Chris jest panseksualny?
Aha.
Dzięki za info.
Myślałam, że wiesz.
Nie, nie wiedziałam.
I co to, kurwa, w ogóle znaczy?
Słyszałam, że chodzi o to, że myśli sercem,
a nie... tym na dole.
Fiutem, Puleng.
Zmieniłaś się.
Nie jesteś dawną Puleng.
Jak to?
Chris spotykał się z facetami i ze mną, a ty nic nie mówiłaś.
Kiedyś mogłam na ciebie liczyć,
mówiłyśmy sobie wszystko.
A teraz oddaliłyśmy się od siebie.
Przesadzasz.
A poza tym...
nic ci po nim.
- Ale bardzo mi się podoba. - Ty jemu chyba też, ale...
on nie ma hamulców.
Ja też.
Wypytywał mnie o ciebie.
Słuchaj, zmieniłaś nazwisko na Vezi?
O co w tym chodzi?
Chwila.
Mówiłaś mu, jak się nazywam?
A miałam nie mówić?
Reece?
Reece, gdzie Chris?
A co ja? Niańka?
Niektórzy z nas mają swoje życie.
Hej, ale masz śmiesznego brata.
- Myśli, że się spotykamy? - Co?
Jak gadaliśmy, nazwał mnie twoim chłopakiem.
A, Siya.
Nie, głuptas z niego.
Każdy chłopak to mój chłopak.
Aha...
A... masz chłopaka?
Nie.
Dobrze. Wczoraj wpadłem na to, jak możemy...
Wade, możemy kiedy indziej?
Muszę coś załatwić.
- W porządku. - Dobra.
To kiedy indziej.
Kiedy indziej się spotkamy...
Pójdziemy na randkę...
Kiedy indziej.
Chris.
Ty to zrobiłeś. Ten filmik.
Zama wygadała się z nazwiskiem i postanowiłeś się zabawić,
no i wrobić Wendy.
Masz bujną wyobraźnię.
Zama miała rację.
Znudzony, rozpieszczony, bogaty chłopczyk.
- Nie ujdzie ci to płazem. - Nie złamaliśmy prawa. A dowody?
My?
Fikile.
- No jasne. - Co to za obsesja?
Lecisz na nią?
Nie lubi piczek.
To nie koniec.
Hej!
Fikile!
To ty.
Pomogłaś Chrisowi z tym ohydnym filmem. Ośmieszającym moją rodzinę. Dlaczego?
Przez ten artykuł?
Nie napisałam go. Kim ty jesteś?
- Kimś, kto nie wie, o czym mówisz. - Pieprzysz! Chris mi mówił.
Nieźle, Fiks.
Nic o tym nie wiem.
Lubisz zgrywać ofiarę. To już nudne.
Chociaż się przyznaj.
Nie no, przestańcie.
Nie muszę ci niczego mówić.
Jesteś nikim, córką kryminalisty.
- Nie skończyłam. - Odwal się!
Przestańcie.
- Puleng, przestań! - Zostaw mnie!
Wszystko OK?
Tak?
Odwaliło ci?
Halo.
- Wszystko gra? - Tak.
Natychmiast do dyrektorki.
Ty też. Idziemy.
Natychmiast!
Dziękuję wszystkim za przybycie.
Parkhurst nie toleruje takiego...
niecodziennego zachowania.
Możliwe jest wyrzucenie ze szkoły.
Chciałam więc zająć się tym od ręki
i liczę na znalezienie rozwiązania.
Zacznijmy od Fikile.
Puleng mnie zaatakowała.
Po oskarżeniu o zamieszczenie filmiku o jej rodzinie.
Jakiego filmiku?
Co to za filmik?
O sprawie pana Khumalo.
Staramy się go usunąć z profilu gazetki szkolnej.
Przysięgam, że nic o tym nie wiem.
Puleng, mówiłaś, że to Wendy.
Rozmawiałam o tym z Chrisem.
Sugerował, że to on.
- Sugerował. - I Fikile.
To nieprawda. Wezwijmy go.
Po co?
- Żeby skłamał? - Wtrącę się.
Czegoś tu nie rozumiem.
To już druga osoba oskarżana przez tę dziewczynę.
Znam swoją córkę, dziewuszko.
Fikile nie kłamie.
Czyli moja Puleng kłamie?
Na to by wyglądało.
Nie znam jej.
Ale ja tak. Ona nie kłamie.
Spokojnie.
Wyrzucenie to przesada.
Moim zdaniem.
A ten cholerny filmik...
Możemy go zobaczyć?
Jestem oskarżony o porwanie własnej córki,
drugiej córki, Phumelele Khumalo.
Porwano ją jakieś 17 lat temu.
To oczywiście bzdury.
A na jakichś filmikach wykorzystuje się nasz ból.
Puleng zachowała się tak,
bo ten filmik jest dla nas niezwykle obraźliwy.
Nawet jeśli Fikile jest niewinna, proszę wybaczyć Puleng.
To do niej niepodobne.
Na pewno to państwo rozumieją.
- Czy szkoła będzie dalej badać sprawę? - Oczywiście.
- Mamo? - Wszystko w porządku?
Tak.
- Muszę się tylko przewietrzyć. - Wszystko gra?
Gorąco mi.
Muszę na chwilę wyjść.
Możemy zobaczyć filmik?
Dziewczynki, dokończymy kiedy indziej.
Na razie proszę się przeprosić.
Przepraszam.
Dobrze.
Możecie iść.
Fiks.
I co mówili?
- Puleng. Co jest? Biłaś się z Fiks? - Nie chcę o tym gadać.
W porządku.
Ale mam dobre wieści.
Znalazłem B. Jaxę.
To znaczy dwie. W dwóch więzieniach.
Jedna zmarła parę lat temu.
Druga siedzi w więzieniu Pollsmoor
w naszym mieście.
Puleng, idziemy.
Dzięki, Wade, ale...
mam już Fikile Bhele w dupie.
Aha...
CEL?
WIĘZIENIE POLLSMOOR
Jesteś nikim, córką kryminalisty.
Wszystko OK?
Zawiodłam ich.
Nie, coś ty.
Nie zawiodłaś.
Wiesz, że mamy siebie nawzajem.
Damy radę.
Wszystko będzie dobrze.
Ktoś idzie.
Hej, Wendy.
Wiem, że nie ty zamieściłaś filmik.
I miałaś rację: Fikile wcale nie jest taka idealna.
Dam ci coś, co przeważy szalę na twoją korzyść.
Fiks i trener Morgan sypiają ze sobą.
Całowali się na jej imprezie urodzinowej.
Reszta należy do ciebie.
Nie jesteśmy w stanie dociec,
kto stoi za tym filmikiem...
Wendy wraca do szkoły.
Przepraszam za kłopot.
Dziękuję pani.
Co pani zamierza zrobić, żeby to się nie powtórzyło?
Przyszłości córki nie może zagrażać niekompetencja.
Postępowałam zgodnie z regulaminem.
W takim razie może należy mu się przyjrzeć.
Bo za takie czesne
spodziewam się konkretnej troski o przyszłość akademicką córki.
Oczywiście.
Przekażę pani uwagi radzie szkoły.
A gazetka?
Będzie działać.
Ale bez ciebie.
- Na razie. - Ale to niesprawiedliwe.
To Chris i Fikile sprawiają problemy.
Co pani z tym zrobi?
Nie jest to zawieszenie na zawsze.
Zastanów się trochę nad sobą.
Kiedy uznam, że jesteś gotowa na powrót,
porozmawiamy o tym.
W porządku.
Mamo.
Skoro omówiłyśmy już wszystko...
to bardzo pani dziękuję.
Ja również.
My pewnie zobaczymy się wkrótce.
PALANT ZE MNIE. PRZEPRASZAM. LUBIĘ WAS OBOJE. NIC NIE PORADZĘ.
ODEZWIJ SIĘ.
Hej.
Na chwilę odwracam uwagę i od razu burza.
Dlaczego nie mówiliście o filmiku?
Chroniliśmy cię.
Fiks tak chciała.
Chroniliście.
Daję sobie radę.
To wasz filmik, co nie?
O to była ta bójka.
Chris, powiedz coś.
Coś.
Na mnie nie patrz.
Odjebało ci?
Chris.
Dobra, po prostu stąd wyjdź.
- Witam... Przepraszam. Dzień dobry. - Coś ty za jeden?
Wade. Wade Daniels.
Z liceum Parkhurst.
To taka szkoła.
Jestem uczniem. Zbieram materiały...
do gazetki.
- Mogę zadać parę pytań? - Jakie materiały?
Nic takiego. Zupełnie nic.
Takie... o...
- jedzeniu... - Co mi po tym?
Na przykład?
Masz telefon?
Tak.
Nie mogę go oddać. To prezent od...
Nie chcę go.
Chcę tylko, żebyś wykupił mi trzy giga danych.
Trzy...?
Ja sam tyle nie mam.
Chwila.
Możecie mieć komórki?
No dobrze!
Trzy giga? Dobrze...
Na jaki numer?
PRZESŁANO 3 GB DANYCH.
Trzy giga.
Zanim zaczniemy:
nie miałam nic wspólnego z agencją Point of Grace.
O niczym nie wiedziałam.
Dostawałam co jakiś czas kasę
za zatwierdzenie trefnego aktu bez sprawdzenia.
Wiem. Żałuję tego.
Ale potrzebowałam kasy.
- Wiesz, ile oni zarabiają... - Zaraz. Chwila.
Nie chciałem pytać o Point of...
Chciałem się tylko dowiedzieć, czy...
to pani podpis.
Ten tutaj.
Tak.
Dobrze.
Czy jest to jeden z tych fałszywych aktów urodzenia,
które pani zatwierdziła?
Minęło ponad dziesięć lat.
Wiesz, ile tego było?
Ciężko powiedzieć, które są fałszywe.
To było tak dawno temu.
Następne pytanie.
Następne...
To... moje jedyne pytanie.
Przepraszam.
- Cześć. - Cześć...
Tu Puleng. Napisz do mnie...
MUSIMY POROZMAWIAĆ O B. JAXIE. WPADNĘ DO CIEBIE.
Przestań palić ten szajs. Pozabija ci szare komórki.
Problem z dziewczyną?
Na kilometr widać.
Nie mów, że znów Fiks.
Tak jakby.
To skomplikowane.
Skomplikowane.
Komplikacje u nastolatka?
- Wielkie. - Dawaj.
Zawaliłem sprawę z Puleng.
Pobiła się dziś z Fiks,
a potem najpierw podszedłem do Fiks.
Źle to chyba odebrała.
I co? Jakieś mądre rady?
Stary.
Zawaliłeś.
Dzięki. Rodzicielska rada.
Nie zadręczaj się.
Popełniamy błędy. Bóg świadkiem, że też popełniłem kilka sporych.
Wiesz, co mawiał twój dziadek?
„Kiedy sprzeczasz się z ukochaną osobą...
nie idź spać w złości.
Nie zasypiaj, aż tego nie posklejasz”.
Rozumiem, ale próbowałem. Pisałem, dzwoniłem. Nie odpowiedziała.
Unika mnie.
Te dzisiejsze dzieciaki.
Za moich czasów
nie mieliśmy nawet telefonu.
Czy naprawdę cię to powstrzyma?
I mówię poważnie:
przestań palić ten szajs.
Od bólu osłania,
mózg otumania.
Zrymowało mi się.
Proszę o brawa.
A moje zioło?
Fiks i trener Morgan sypiają ze sobą.
Całowali się na jej imprezie urodzinowej.
Reszta należy do ciebie.
Pani Dyrektor, zostałam poinformowana o domniemanym niegodnym zachowaniu.
Na szali jest reputacja szkoły.
NIE OBSERWUJ
Hejka. Przyszedł twój chłopak.
Co?
Co ty tu robisz?
I skąd miałeś mój adres?
Nieważne.
Chciałem pogadać.
Nie mogłeś jutro w szkole?
Mogłem, ale chyba mnie unikasz.
Nie odpisujesz na SMS-y.
Nie odpisujesz na SMS-y?
Chodźmy do pokoju.
Wiesz, że mama zaraz wróci.
- Nie lubi chłopców w twoim pokoju. - Przymknij się.
No to mów.
Dlaczego taka jesteś?
Jaka?
Taka.
Przepraszam.
Musiałem sprawdzić, czy wszystko OK.
I przeprosić za tę bójkę.
To nie twoja wina.
Przykro mi, że do niej doszło.
Puleng, ja naprawdę cię lubię.
Ale ta cała kłótnia z Fiks wszystko zagmatwała.
Ty mnie nie znasz.
To daj mi się poznać.
Mam życie pełne dramatów.
Ta bójka to wierzchołek góry lodowej.
Nieważne.
Mogą być i dramaty.
Nie jesteś gotów.
Jestem.
Poza tym podoba mi się to, o czym wiem.
Ostatnio nie jesteś sobą.
Nie mówię, że to zrobiłaś,
ale jeśli z jakiegoś powodu tak,
to może popełniłaś błąd
albo postąpiłaś wbrew swojej naturze.
Na przeprosiny zawsze jest czas.
Słuchaj, wiem, że odwaliła ci niezłe akcje,
ale to naprawdę dobra osoba.
Tylko Chris
czasem miesza jej w głowie, co mnie wkurwia, ale...
jest, jak jest.
Bardzo bym się cieszył, gdybyś dała jej szansę.
Jest jak rodzina i to ważne, żebyście się dogadywały.
Skarbie, chcę, żebyś się skupiła.
Odrzuć cały ten zgiełk.
Odnosisz tyle sukcesów.
Jesteśmy rodziną Bhele.
Damy sobie z tym radę. Tak?
Niezła ta mama Fiks.
Zawsze była wobec niej nadopiekuńcza.
Pani Bhele długo nie mogła zajść w ciążę.
Aż po latach prób
pojawia się Fiks.
Dziecko cud.
Dziecko cud?
Tak mówi na nią mój tata.
- Mamo? - Tak?
Wciąż zapominam zapytać...
Gdzie się urodziłam?
Zapytano mnie o to w wywiadzie i nie wiedziałam.
Wywiadzie Puleng?
Urodziłaś się w domu. Z położną.
Puleng, przedstawisz mi gościa?
- Cholera. - Mama.
Mamo, to KB.
KB, to moja mama.
Thandeka Khumalo.
- Miło mi... - Znasz zasady
- dotyczące chłopców w pokoju. - Ale Siya...
Wystarczy. Zostaniesz na kolację?
No... nie.
Ale dziękuję.
Już się zbierałem.
Tata nie lubi jadać sam, więc może innym razem?
Właśnie, innym razem.
Czyli do jutra?
Tak.
Jak tu dojechałeś?
Samochodem.
Pa.
To do widzenia.
- Pa. - Pa.
- Do widzenia. - Tak.
Ma samochód?
Ile on ma lat?
Siedemnaście.
A może 18.
Dziecko cud.
MAMA – NWABISA TATA – BRIAN
Cześć.
To ja.
Oddzwoń jak najszybciej.
Jak tylko to odsłuchasz.
Napisy: Katarzyna Puścian